Σημείωμα του ΝΑΡ για τις καταστροφικές πυρκαγιές

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε μετά τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και την Πάρνηθα το καλοκαίρι του 2007 και εμπλουτίστηκε μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική το 2009.
 

1.- «Η πύρινη λαϊκή τραγωδία δεν οφείλεται, απλώς, σε μια «φυσική καταστροφή» αλλά αποτελεί στην κυριολεξία έγκλημα εκ προμελέτης όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων και του κεφαλαίου. Η διάσταση της καταστροφής είναι τέτοια που θα σημαδέψει την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή για δεκαετίες, αλλάζοντας δραματικά τόσο το περιβάλλον όσο και την ίδια τη ζωή των ανθρώπων».

Η σημερινή εικόνα της βορειανατολικής Αττικής είναι χαρακτηριστική: 170.000 τουλάχιστον στρέμματα καμένου πευκοδάσους, του 2ου μετά την Πάρνηθα, μεγάλου οικολογικού πλούτου – πνεύμονα της Αθήνας και εκατοντάδες καμένα σπίτια. Αν το 2007 σημειώναμε το ότι η καταστροφή της Πάρνηθας και της Πεντέλης θα είχε δραματικές μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ζωή της Αθήνας, καταλαβαίνει κανείς ότι και με την τωρινή περιβαντολογικη τραγωδία οι συνέπειες που θα αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο μέλλον, άμεσο και μακροπρόθεσμο θα είναι ακόμη πιο αρνητικές λόγω και της έκτασης αλλά και συσσωρευτικού χαρακτήρα που αυτές αποκτούν .

 

2.- «Αυτή η ιστορικών διαστάσεων καταστροφή δεν συνδέεται απλά με κάποια επιμέρους λάθη, πολιτικές ανεπάρκειες ή ανικανότητα προσώπων, όπως λένε οι καθεστωτικές δυνάμεις και ένα μέρος της Αριστεράς. Η κατάσταση αυτή είναι δημιούργημα του συνολικού μοντέλου καπιταλιστικής «ανάπτυξης», οικονομίας και πολιτικής, που αποδεικνύεται όλο και πιο δραματικά πόσο καταστροφικό είναι για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το αδηφάγο αυτό μοντέλο καπιταλιστικών κερδών και μετασχηματισμού όλων των ανθρώπινων και φυσικών πόρων σε εμπόρευμα είναι η πραγματική πηγή των θανάσιμων κινδύνων που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος και ο πλανήτης. Η ανεξέλεγκτη αγορά μετατρέπεται ταχύτατα σε ανεξέλεγκτη καταστροφή. Αυτό φαίνεται πλέον από όλες τις μεγάλες καταστροφές σε παγκόσμιο επίπεδο (τυφώνας Κατρίνα, πλημμύρες στην Ευρώπη, κλπ.). Στην πρόκληση αλλά και στις βαθύτατα ταξικές συνέπειες αυτών των καταστροφών συμβάλλουν όλα τα βασικά συστατικά της κυρίαρχης πολιτικής του κεφαλαίου: η αποδυνάμωση κάθε κοινωνικής διάστασης στη λειτουργία του σύγχρονου κράτους, η διάλυση των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας, η ιδιωτικοποίηση όλων των υπηρεσιών, η παράδοση της γης και γενικότερα του περιβάλλοντος στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, η εγκατάλειψη των εργαζομένων στη νέα φτώχεια και στην ασύδοτη εκμετάλλευση».

Όλα αυτά τα «εμπρηστικά» συστατικά δημιούργησαν το εκρηκτικό κοκτέιλ τόσο της προ διετίας όσο και της τωρινής καταστροφής, σε συνδυασμό βέβαια, με τις κλιματολογικές και καιρικές συνθήκες, των οποίων βέβαια τα χαρακτηριστικά δεν είναι πρωτόγνωρα για την εποχή και δεν μπορούν συνεχώς να αποτελούν άλλοθι για τις αδυναμίες και την διάλυση κάθε είδους προνομιακής κρατικής πολιτικής που αφορά το χώρο και το περιβάλλον.

«Αυτή ακριβώς η έλλειψη οποιασδήποτε πρόληψης και η διάλυση των πυροσβεστικών μηχανισμών, όπως και γενικότερα των κοινωνικών μηχανισμών, ως αποτέλεσμα του «λιγότερου κράτους» και της συνολικής αντιδραστικής μετάλλαξης του πολιτικού συστήματος αποτελεί τον παράγοντα «ολοκλήρωσης» της καταστροφής που ξεκινά είτε από συνειδητά οργανωμένα εμπρηστικά σχέδια τα οποία αναπτύσσονται στο έδαφος κερδοσκοπίας της γης, ανάπτυξης των ΧΥΤΑ ή και από τυχαία γεγονότα. Η πλήρης αδυναμία του κράτους να βοηθήσει έστω και στοιχειωδώς τους πληττόμενους δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων πρόσκαιρων κακών επιλογών ή προσώπων αλλά αποτέλεσμα της αναμόρφωσης του σύγχρονου καπιταλιστικού κράτους σε επιτελείο εξασφάλισης ευνοϊκών συνθηκών για την ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα και στρατηγείο παρακολούθησης και καταστολής των εργατικών αντιστάσεων και κινημάτων. Γι’ αυτό η «ισχυρή Ελλάδα» μπορεί να δείχνει αποτελεσματικά την πυγμή της στα κεφάλια των φοιτητών και των απεργών αλλά να είναι αδύναμη να προσφέρει οτιδήποτε σε αυτούς που καίγονται».

Προσθετικά, θα λέγαμε, σε αυτή την συνειδητή διάλυση στα πλαίσια της κρατικής παρέμβασης έρχεται και η υποχώρηση και διάλυση των λαϊκών συλλογικοτήτων αλληλεγγύης και δράσης οι οποίες θα μπορούσαν ως ένα βαθμό να λειτουργήσουν θετικά καταρχήν σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε κάποιο βαθμό επίπεδο επίλυσης τέτοιων προβλημάτων. Η υποχώρηση σε επίπεδο αξιών της συλλογικής ιδιοκτησίας του περιβάλλοντος από τους εργαζόμενους και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα και η υποκατάσταση του από την ατομισμό και την επί πληρωμή «κατανάλωση» περιβάλλοντος ή τις ατομικού - τηλεοπτικού χαρακτήρα οικολογικές ευαισθησίες δυσχεραίνουν την αναγκαία στην εποχή του «λιγότερου κράτους» διαμόρφωση ενός λαϊκού δικτύου υπεράσπισης του περιβάλλοντος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση της Αττικής αναδεικνύονται όλο και περισσότερο τα αδιέξοδα του μοντέλου οικιστικής επέκτασης – ανάπτυξης της Αθήνας, οι «παρεμβάσεις» των διάφορων «οικιστικών συνεταιρισμών» καθώς και ο ρόλος των ΧΥΤΑ που αποτελούν πραγματικές «πυριτιδαποθήκες» για τις δασικές περιοχές.

3.- «Αυτό το συνολικό πλαίσιο ευθυνών του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας πρέπει να αναδειχθεί από την παρέμβασή μας στη συζήτηση και τη δράση για τα αίτια και την «επόμενη μέρα» της καταστροφής. Αυτό αναδεικνύει το στρατηγικό βάθος της πολιτικής και του κινήματος που μπορεί πραγματικά, σε αυτή την ιστορική εποχή, να υπερασπιστεί τη ζωή και το περιβάλλον. Γίνεται φανερό ότι μόνο μια συνολική σύγκρουση με τις θεμελιώδεις σχέσεις του καπιταλισμού, η επαναστατική ανατροπή της εκμετάλλευσης του ανθρώπου και της φύσης και η αναμόρφωση της κοινωνίας στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας και της εργατικής εξουσίας –δημοκρατίας με κομμουνιστικό ορίζοντα, μπορεί να σώσει σήμερα ότι έχει απομείνει και να ανοίξει μια άλλη προοπτική ριζικής βελτίωσης της θέσης των εργαζομένων και επανασυμφιλίωσης του ανθρώπου με τη φύση.

Αυτή η οπτική έχει συγκεκριμένη πολιτική στόχευση σήμερα: την ανατροπή της διαρκούς αντεργατικής και φονικής επίθεσης του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, από τη σκοπιά και στην προοπτική της αντικαπιταλιστικής επανάστασης και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αντιμετωπιστούν και να ανατραπούν οι συγκεκριμένες πολιτικές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και του συνολικού αστικού συνασπισμού εξουσίας, που οδήγησαν και στη σημερινή καταστροφή. Και να αναδειχθεί η ανάγκη ενός ταξικά ανασυγκροτημένου, με αντικαπιταλιστική στόχευση, εργατικού κινήματος και μιας άλλης επαναστατικής Αριστεράς για την αντιμετώπιση από τη σκοπιά των εργαζομένων των σημερινών προκλήσεων».

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπογραμμίσουμε το εξής: Η πραγματικότητα των διαχρονικών ευθυνών όλων των αστικών κυβερνήσεων δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την ανάγκη συγκεκριμένης και αναβαθμισμένης καταδίκης της κυβέρνησης της ΝΔ. η οποία την στιγμή που επεξεργάζεται και προωθεί νέα κύματα αντεργατικών τομών σαν το τελευταίο της δώρο στο κεφάλαιο και την Ε.Ε. πριν της εκλογική της ήττα, αδυνατεί να σβήσει τις φωτιές στην ίδια την πρωτεύουσα. Και δεν μπορούμε να μην σταθούμε στην αθεράπευτη θεσμολαγνεία της επίσημης αριστεράς η οποία ζητά «προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή» (ΚΚΕ) ή «σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών» (ΣΥΝ) την στιγμή που χρειάζεται η οργάνωση, εμβάθυνση και κινηματική έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης και οργής. Αυτές οι επιλογές της επίσημης αριστεράς είναι το λογικό αποτέλεσμα της κατά βάση διαχειριστικής κριτικής που κάνει στη κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, όσο και στην στρατηγική αδυναμία να επεξεργαστεί και να συλλάβει ένα διαφορετικό μοντέλο για το χώρο και το περιβάλλον που να υπερβαίνει το καπιταλισμό.

Το ζήτημα αυτό είναι πολύ βασικό μιας και ήδη, σαν αποτέλεσμα της καταστροφής, αλλάζει το πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης με τη συζήτηση για τα αίτια της καταστροφής και για την «επόμενη μέρα» να κυριαρχούν, αλλά και τη προσπάθεια για μικροπολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας και ανώδυνη εκτόνωση της λαϊκής οργής.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να συγκαλύψει το μέγεθος των εγκληματικών της ευθυνών, όπως έκανε και προ διετίας, αυτή τη φορά όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο, μετά και την εμπειρία του κόσμου για το τι δεν έγινε μετά το 2007, να τα καταφέρει.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί, όπως και το 2007 να αποκομίσει εκλογικά οφέλη «ποντάροντας» στην οργή και τη δυσαρέσκεια του λαού, αποκρύπτοντας τη δασοκτόνα πολιτική που ακολούθησε ως κυβέρνηση, τη συναίνεσή του στην αναθεώρηση του Συντάγματος και τη συνολική πολιτική στο «νέο» πρόγραμμα του που θυσιάζει το περιβάλλον και τη ζωή στα επιχειρηματικά συμφέροντα           

4.- Απέναντι σε όλα αυτά εμείς προβάλλουμε, εμπλουτίζουμε και εργαζόμαστε για την γραμμή ενός εργατικού και λαϊκού κινήματος μακράς πνοής για τα σύγχρονα δικαιώματα, ανάγκες και ελευθερίες, για την επιβολή τους πάνω στις προτεραιότητες και τις επιταγές της αστικής πολιτικής. Συμβάλλουμε ώστε να διεκδικηθούν μαχητικά τώρα όλα τα μέτρα που απαντούν ουσιαστικά, άμεσα και μακροπρόθεσμα, στις ανάγκες της «επόμενης μέρας» γι’ αυτούς που καταστράφηκαν από τις φωτιές και για όλους τους εργαζόμενους. Προωθούμε τη λογική και πρακτική της λαϊκής αυτοοργάνωσης και αυτενέργειας, μέσα από λαϊκές συσπειρώσεις, επιτροπές, συλλόγους, σωματεία, ενάντια στη λογική της αναμονής, της ψηφοθηρίας, των «παροχών» και της διαφημιστικής «φιλανθρωπίας» και των «βουβών διαμαρτυριών». Διαμορφώνουμε και προωθούμε στη λαϊκή δράση αιτήματα για άμεση πλήρη αποκατάσταση όλων των πληγέντων με φορολόγηση του κεφαλαίου, για προστασία των δασών και των καμένων εκτάσεων με κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα τους και άμεσες απαλλοτριώσεις των καταπατημένων και διεκδικούμενων εκτάσεων από μεγαλοεργολάβους, συνεταιρισμούς και εκκλησία, για κατάργηση όλων των δασοκτόνων νόμων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και ματαίωση της αναθεώρησης του Συντάγματος και του άρθρου 24, για κατάργηση των κατασταλτικών μηχανισμών και ενίσχυση των φορέων πρόληψης και αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών. Για ανατροπή της λιτότητας και της δημοσιονομικής θηλιάς της ΟΝΕ και της Ε.Ε. Για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες ενάντια στα νέα αυταρχικά μέτρα που εκκολάπτουν τα «συνωμοτικά σχέδια». Για συνολική καταδίκη και ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, με ένα αναγεννημένο ταξικά εργατικό κίνημα και την επαναστατική Αριστερά.

 

Νέο Αριστερό Ρεύμα